W Szkole Podstawowej im. Jana Pawła II już tradycją jest żegnanie zimy i witanie wiosny. Każda z młodszych klas przygotowuje strojną Marzannę, której los jest jednak przesądzony.

mar2

Zdjęcie 2 z 8

Dyrektor szkoły, podobnie jak w latach ubiegłych, uprzedził Straż Pożarną w Kartuzach o zamiarach społeczności szkolnej. Przy gromkiej intonacji „żegnaj zimo, witaj wiosno” klasowe marzanny spłonęły. W radosnym nastroju uczniowie śpiewali piosenki witające wiosnę. Nastał teraz czas życia, radości i ciepła. Jest to też czas bezpośredniego oczekiwania na Święta Wielkanocne.

Od pogańskich pradziejów kukła ta, Marzanna, była topiona lub palona w czasie wiosennego Jarego Święta (kilkudniowe obrzędy związane z zakończeniem zimy i nastaniem wiosny), aby przywołać wymarzoną wiosnę. Marzanna swymi źródłami sięga do bogini pogańskiej symbolizującej zimę i śmierć. Niektórzy naukowcy uważają, że topienie lub palenie Marzanny ma charakter składania ofiary zimie, by odeszła. Ofiara ta ma też zapewnić rolnikom urodzaj w nadchodzącym sezonie.